Medewerkers
Start •
Lotgenotencontact •
Informatiepunt •
Medewerkers •
Links •
Contact •
Symposium •




Stichting Jeugd en Rouw Breda eo

Tuinbouwlaan35
4817LE Breda
06-27140340
   
info@dood-gewoon.nl
www.dood-gewoon.nl

 

 

Marian Moolenschot
Voorzitter Stichting Jeugd en Rouw Breda e.o.
Op jonge leeftijd heb ik (moeten) leren leven met het verlies van mijn moeder. Daarna overleden in een kort tijdsbestek mijn partner, vader en broer. De dood zette mijn leven stil, op zijn kop en onderuit. Ik heb stapje voor stapje de regie opnieuw genomen over mijn eigen leven en hand in hand met de herinneringen van de overledene(n) naar een nieuwe vorm van leven gezocht. Door stil te staan, maar vooral door (weer) te bewegen en mijn eigen leven te vervolgen. Ik wilde leren leven met én mijn verlies én weer met plezier!
Inmiddels (met twee dochters, twee zonen en kleinkinderen) merk ik dat ik uit die heftige periodes veel heb kunnen ontdekken en leren. Zo heb ik leren omgaan met mezelf in mijn verschillende soorten van rouw. Daarmee verzamelde ik een rijke rugzak aan ervaringen, kennis en inzichten. Graag deel ik daaruit met anderen.
Als docent/trainer/coach heb ik veel scholing en gevarieerde ervaring opgedaan in individuele en groepsbegeleiding voor jeugd, volwassenen en professionals. Ik heb dat gedaan op een passende, humorvolle en creatieve manier. Mijn passie binnen de Stichting is om voor ieder kind en jongere die met verlies door dood te maken krijgt de juiste ondersteuning te bieden. 

   
  Elly Tanis
Bestuurslid van de Stichting Jeugd en Rouw Breda e.o. Het werken met kinderen en jongeren vind ik heel boeiend, zeker ook met kinderen en jongeren die (tijdelijk) uit balans zijn. Zij willen graag gezien en gehoord worden. Doordat elk kind uniek is en ook in zijn/haar eigen manier van rouwen, stem   ik mij graag af op wat het kind of de jongere nodig heeft. Dat maakt dat elke begeleiding weer anders verloopt. Door “De Kleine Tiki” (opleiding kunstzinnig hulpverlenen), heb ik ontdekt dat expressie ( tekenen, schilderen, muziek, schrijven, boetseren etc….) voor kinderen en jongeren vaak een mogelijkheid biedt om te uiten wat innerlijk leeft. In een periode van rouw kunnen deze creatieve werkvormen dan ook heel helend zijn. Oog en hart hebben voor kinderen en jongeren en samen met hen zoeken naar wat hen helpt weer in balans te komen zodat ze op eigen kracht verder kunnen is een mooie taak binnen onze stichting. Ik werk daar met individuele en groepsbegeleiding graag aan mee. 
   
Marijke van Eil
Bestuurslid van de Stichting Jeugd en Rouw Breda e.o. Toen ik 10 jaar was, is mijn moeder overleden; dat noem je `ervaringsdeskundig`. Als kind heb ik ervaren dat de buitenkant vaak heel anders is dan de binnenkant. Ik vond het moeilijk  om met anderen over de dood van mijn moeder te praten en hield mijn verdriet vooral voor mezelf. Nu ben ik intern begeleider op een basisschool en kijk samen met leerkrachten en ouders hoe we leerlingen het beste kunnen ondersteunen als het even niet goed met ze gaat. Dat kan te maken hebben met het leren, maar ook als ze b.v. iets verdrietigs hebben meegemaakt. Ik hoop dat we met onze Stichting een beetje kunnen bijdragen aan het bespreekbaar maken van de dood op een heel gewone manier; dat kinderen en jongeren opgevoed worden in de wetenschap dat de dood bij het leven hoort. Dat er dus ook zonder schroom met een jongere gepraat wordt over het overlijden van iemand heel dicht bij!
   
Birgit van Oosterhout
Ik werk als pedagoog en kindercoach bij het Centrum voor Jeugd en Gezin in Roosendaal. Daar ondersteun ik ouders, kinderen, jongeren en leerkrachten, bij allerlei voorkomende vragen en problemen. Ik zoek met hen samen naar een manier van begeleiding die bij hen past, waarna ze zelf weer vooruit kunnen. Dit doe ik met heel veel plezier. 
Zelf ben ik tijdens mijn zwangerschap heel plotseling mijn vader verloren en ik ben gescheiden. Twee heel verschillende situaties, en twee totaal verschillende rouwprocessen die ik heb doorlopen. Ik geloof dat elk rouwproces voor iedere persoon heel anders verloopt en dat er geen standaard manier is om met groot verlies om te gaan. Wel heb ik ervaren dat ondersteuning vanuit de omgeving, op een manier die bij jou past, enorm helpend is. 
Deze ervaring wil ik heel graag gebruiken om samen met kinderen en jongeren te kijken wat zij nodig hebben in hun rouwproces. Om op deze manier stap voor stap weer terug in hun eigen kracht te komen. Door me aan te sluiten bij de Stichting Jeugd en Rouw hoop ik daar een klein stukje aan te kunnen bijdragen. 
   
Leonie van der Linden
Mijn relatie met rouw is dat ik op jonge leeftijd al twee hele belangrijke personen heb verloren. Op mijn negende overleed mijn vader en toen ik vijftien was overleed mijn opa. Hoewel ik twijfelde vond ik het wel fijn om te praten met een schoolmaatschappelijk werkster op mijn middelbare school. In de gesprekken leerde ik dat mijn verdriet er mocht zijn en kwam ik erachter hoe bijzonder het is om iemand te kunnen ondersteunen in zijn/haar rouwproces. Tijdens het maken van mijn studiekeuze kwam ik dan ook al snel uit bij een ‘’maatschappelijk werkachtig beroep’’. Uiteindelijk heb ik gekozen voor Sociaal Pedagogisch Hulpverlening. Tijdens mijn afstuderen heb ik mijzelf gericht op de volgende onderzoeksvraag: ``Op welke wijze kan Stichting Jeugd en Rouw Breda jongeren en jongvolwassenen in de leeftijd van 12 t/m 26 jaar die een dierbare zijn verloren, bereiken en ondersteunen?`` Tijdens dit onderzoek heb ik veel jongeren en jongvolwassenen mogen ontmoeten en spreken. Mede hierdoor ben ik erg gemotiveerd om met de stichting het taboe dat er in de maatschappij ligt op dood en rouw daar waar mogelijk te doorbreken en voor de kinderen, jongeren en jongvolwassenen ondersteunend te zijn in hun rouwproces dat zij mee doormaken.
   
Doke Deiman
Sinds begin dit jaar ben ik het team Jeugd en Rouw komen versterken. Toen ik 22 jaar oud was is mijn vader overleden en op 30 jarige leeftijd verloor ik mijn moeder. Dit maakt mij ervaringsdeskundige. Ik ben moeder van een zoon waarvan onlangs de vader is overleden. Ik heb de afgelopen 33 jaar gewerkt als maatschappelijk werkster in de jeugdhulpvelerning, waarvan de laatste 10 jaar als schoolmaatschappelijkwerker bij een organisatie voor speciaal onderwijs. In mijn werk kwam ik regelmatig in contact met jeugdigen en/of hun ouders die geconfronteerd werden met ziekte, afscheidnemen en verdriet om een overledene. Het nabij zijn en kunnen steunen in deze moeilijke periode heb ik als zinvol ervaren. Ik weet dat kinderen over een een enorme veerkracht beschikken, maar ook een meester zijn in het verbergen van hun verdriet om anderen niet tot last te zijn. Daarom is het fijn als deze jeugdigen een plek hebben waarbij ze met lotgenoten hun ervaringen kunnen delen en uitwisselen, zonder zich schuldig te hoeven voelen of zich groot te hoeven houden. Ik ben blij dat de Stichting Jeugd en Rouw een mogelijkheid biedt aan deze jongeren om hun verdriet te verwerken. Daarnaast geeft de Stichting voorlichting aan scholen over het omgaan met verlies en rouw. Ook hieraan kan ik een steentje bijdragen. 
 
   
  Karin Burger
Vanuit de jeugdhulpverlening heb ik me 16 jaar geleden omgeschoold tot leerkracht basisschool. In mijn eerste jaren als juffrouw ben ik regelmatig betrokken geweest bij leerlingen die een overlijden van ouders/ familie meemaakten. Dat maakte dat ik de tweejarige opleiding "rouw en verlies" bij Riet 
Fiddelaars heb gevolgd. Op mijn school ben ik nu nauw betrokken bij verliessituaties binnen de school. Verliessituaties bij kinderen vragen om aandacht en zorgvuldige begeleiding om het op een gezonde manier in te bedden in hun leven. Ik draag daar graag aan bij.
   




 

 
 
© 2008 - 2017 Stichting Jeugd en Rouw Breda e.o. | RB-Media Internet Solutions